استفاده از مطالب اين صفحه تنها در صورت ذكر منبع ولينك اين سايت امكانپذير مي باشد

تمام موجودات زنده برای ادامه حیات نیاز به غذا، هوا و نور دارند و این تنها شامل گیاهان و موجودات فتوسنتز کننده نبوده بلکه شامل تمام حیوانات نیز میشود .
واکنش نور با بافت حیوانی واکنش ناشناخته ای نیست، از این دسته می توان واکنش  فوتون های نوری با مولکول ردوپسین را در شبکیه چشم نام برد که منجر به ایجاد و انتقال ایمپالس عصبی  می شود و در نهایت حس بینایی به وجود می آید. از موارد دیگر فعال شدن  VITD3در اثر نور یا تبدیل بیلی روبین غیر محلول در آب به نوع محلول در آب توسط اشعه UV می باشد. بشر از  مدت ها قبل از نوردرمانی یا فتوتراپی در درمان بیماری ها نیز بهره جسته است مانند درمان بیماری های پوستی نظیر ویتیلیگو، آلوپسی و....  پاسخ بیولوژیک بافت حیوانی به نور سال ها قبل از ساخت اولین  لیزر (1960) توسط دکتر الکساندر گورویچ درسال 1923 کشف شد، او متوجه واکنش پذیری و تأثیر سلول ها از یکدیگر توسط بیوفتون های ساطع شده از هسته و بیوپلاسم سلولی گردید. این بیوفتون ها روند رشد را در سلول تحریک می کنند. وی این پدیده را  Photobioinduction   یا “ القای  نوری” حیات نام نهاد .

دکتر مستر (جراح) از اولین کسانی بود که از لیزر برای جراحی استفاده کرد و همراه با کاربرد جراحی آن متوجه اثرات دیگر  لیزر یعنی اثرات فتو بیواینداکشن آن شد و در سال1964 اصطلاح لیزر کم توان را برای اولین بار به کار برد (اثراتی  مانند ترمیم سریع زخم، بی‌دردی، سرعت در بهبود حال عمومی و بازگشت کارکرد ارگان های بدن به وضعیت طبیعی بعدازجراحی). درسال 1976 اولین تجربیات کاربرد ضد درد لیزر در کلینیک درد توسط دکترسیمونوویچ متخصص بیهوشی سوئدی، و اثر ترمیمی لیزر روی آسیب اعصاب توسط دکتر روچکیند (جراح اعصاب) به چاپ رسید و پس از آن مطالعات  و تجربیات بیشتری در کاربرد اثر ضد درد و ترمیمی لیزر  در درمان بیماری های مختلف صورت گرفت 

            لیزر درمانی کم توان به این ترتیب در   Pubmed  تعریف شده است :

روش درمانی می باشد که از تابش نور با شدت پایین در محدوده نور 830-540  نانومتر استفاده می گردد. به نظر می رسد اثرات درمانی این روش توسط واکنش های فتوشیمیایی که باعث تغییرنفوذ پذیری غشا سلولی و به دنبال آن افزایش ساخته شدن MRNA  و پرولیفراسیون سلولی می شود حاصل گردد. علت این اثرات، مثل لیزر جراحی به دلیل حرارت نمی باشد. لیزر درمانی  کم توان در پزشکی، دندانپزشکی و دامپزشکی در موارد بیماری های مختلف و به طور عمده در مورد درمان زخم و کنترل درد به کار می رود 

·        فیزیولوژی سلولی:
به دنبال تابش فوتون های لیزر به سلول، پاسخ سلولی با فعال شدن فوتواکسپتورهای موجود در زنجیره تنفسی واقع در میتوکندری آغاز می شود و در اثر آن ردوکس سلولی تغییر حالت داده و همراه با تغییرات حالت غشاء سلولی با جابه جائی کلسیم و تغییرات
PH و فعال شدن CAMP و دوبلیکاسیون DNA منجر به ساخته شدن پروتئین می شود. به این ترتیب پاسخ های سلولی از سطح سلولی به سطح بافت و ارگان کشانده  می شود و اثراتی مانند  ضد التهاب، ضد ادم  و تورم، بی دردی، تکثیر سلولی، نئوواسکولاریزاسیون  و تسریع در ترمیم، شیفت متابولیسم به سمت هوازی و متعادل کردن سیستم ایمنی حاصل می آید.  

  بر اساس تحقیقات واحد تحقیقات ترمیم بافتی بیمارستان (Guy- London ) پاسخ های بافتی  لیزر به دو دسته تقسیم      می شوند :   

پاسخ های اولیه ( فوری ) :  که  شامل پاسخ  بافتی موضعی می باشد مانند  وازودیلاتاسیون، افزایش گردش خونی ودرناژلنفاوی، افزایش فعالیت نوتروفیل ها، لنفوسیت ها وفیبروبلاست ها، بهبود متابولیسم سلولی در سلول های آسیب دیده و افزایش آستانه تحریکی رسپتورهای درد .

پاسخ های  ثانویه  ( تاخیری )  : شامل  یک  سری تاثیرات سیستمیک است که  از گردش  محصولات  واکنش های نور (photoproducts) در خون ولنف حاصل می شود مانند افزایش غلظت بعضی پروستاگلاندین ها مثل PGI2 که اثر ضد التهاب داشته یا افزایش ایمنوگلوبین ها، لنفوکین ها که در سیستم ایمنی و افزایش بتااندورفین ها وانکفالین ها که نقش در ایجاد بی دردی دارند. به دنبال تابش لیزر و در طی واکنش های اولیه و واکنش های ثانویه سلولی میزان ATP  یعنی انرژی داخل سلولی افزایش می یابد. به عبارتی انرژی نورانی در جریان واکنش های اولیه در زنجیره تنفسی (میتوکندری) با تغییر حالت ردوکس سلول از طریق واکنش های ثانویه تبدیل به شکل انرژی قابل مصرف در سلول  یعنی ATP با  افزایشی  تا حد 300%‌ می شود. این افزایش  همراه  با فعال کردن واکنش هائی در سلول است که باعث اثرات ماکرو سلولر لیزر می شود .

·        در کل پاسخ فیزیولوژیک بافت شامل موارد زیر می باشد :

1- تحریک بیولوژیک سیستم 2-اثر بر روی سیستم ایمنی3- اثر ضد التهاب و ضد ادم  4- اثر بر روی عروق و سیرکولاسیون 5-اثر بر روی لنف 6-اثر بر روی ترمیم زخم  7-اثر ضد درد  8-اثر بر روی اعصاب 

  • لیزر با مکانیسم های مختلف باعث کاهش التهاب و ادم می شود:

تغییر سنتز PGF2A , PGE2
افزایش سنتز
PGI2
مهار سنتز برادی کینین ها

افزایش فاگوسیتوز توسط
WBC
وازودیلاتاسیون بیشتر وافزایش سیرکولاسیون

افزایش درناژ لنفاوی تاحد 2 برابرو به تعادل رساندن  فشارهای اسموتیک و انکوتیک
کاهش آزادسازی هیستامین

لیزر بر روی سیستم عصبی تاثیرات متفاوتی می گذارد؛ از مهمترین اثرات آن عبارتند از :

اثر بر روی پتانسیل فعالیت AP= Action potential
اثر بر روی سرعت هدایت اعصاب

اثر بر روی رژنراسیون اعصاب
 

امروزه پس از مطالعات وتجربیات بیشتر در کاربرد لیزر، از اثرات ضد درد وترمیمی آن در درمان  بیماری های مختلف استفاده می شود از جمله زخم های مقاوم به درمان مانند زخم های دیابتی، عروقی، بستر و درمان نروپاتی ها، نورالژی ها، بیماری های مفاصل وغیره. اما علی رغم کاربردهای آن، ناشناخته ها و قسمت های تاریک آن زیاد است و در بسیاری از کشورها تیم های تحقیقاتی به تحقیق و پژوهش در مورد لیزر هم چنان ادامه می دهند .